APPASSİONATA

GELDİĞİMİ BİL DİYE

Thu, 31 Jul 2008 06:40:41 GMT

GELDİĞİMİ BİL DİYE

Topladım ne kadar unutulmuş umut varsa avucuma

Sahiline indim gözlerinin seher vakti

Sessizliğine saldım haykırışını gönlümün

Biryerlere bırakmışken boş ellerimin sızısını

Emanet etmişken gözlerimdeki mahsunluğu maziye

Delip geçerken bakışlarımı ani uyanışlar

İçimle geldim seninle olduğumu bil diye

En güzel pınarı düşlerken susamışlığım

Sapsarı bir mevsimin huzur kokulu mutluluğunda

Asyamın nefesi dolaşırken ruhumun ön cephelerinde

Daha saldırıya geçmeden hayata karşı ben

Ruhunun samyeli eritirken kaç mevsimlik buzullarımı

Yemyeşil ülkem ortaya çıkarken çırılçıplak

Geldiğimi bil diye canımla geldim

Hesabını sormam yere düşen hayalin

İncindikçe başımı önüme eğerim

Hiçbir dalını sarsmam yüreğinin dilimle

Gittiğimi bilmen için de suskunluğumla giderim

...

ibrasya

YAŞANMAMIŞ ZAMANLAR

Wed, 23 Jul 2008 13:13:03 GMT

Bir tren kalkmış yıllar önce
Hiçbir şeyin zamanının denk düşmediği bu istasyondan
Göreniniz var mı
Koşsam yetişebilir miyim ardından
Telafi edebilir miyim
Sayabilir miyim geçen vagonları yıllarca uzaktan
Dokunabilir miyim her penceresinde buğulanmış hayallere
Yürürken bozkırın ortasında tek tük ağaçlar
Ve daha yavaş uçarken kuşlar
Hatırlarken her boşluğa değdiğinde ayağım o tereni
Her ümitsizliğe takıldığında
Ve soramayınca
Bulamayınca çünkü cevabını
Getiremeyince sonunu düşünce ufkunun
Yine de faydası olur kısıp gözleri
Uzayan rayların birleştiği yere tutunmanın
Gitsin ne giderse geçen zamana aldanıp
Bırakarak ardından yazılmamış bir sayfa

Kalsam da ben eksiksizliğin asırlarca gerisinde
Yine de her umut bin ışık yılı besler
Yaşanmamış zamanın fersahlarca ötesinde
...

ibrasya

Sevebilmeye Sınanmak

Thu, 03 Jul 2008 08:28:40 GMT

SEVEBİLMEYE SINANMAK

Özgürlüğüne bırakmıştım hayallerimi

Bir hüznün masumluğunda yıkanmış gözlerinin

Kayıtsız bağlamıştım dalgalarını gönlümün

Poyrazlardan arda kalan ömrünün harabe olmuş limanına

İrkilişim ani oldu

Hazırlıksız boşaldı gözlerim yanağıma

İncinmişliğin sabahına uyanırken kızıl bir tan

Bulutlar yağmayı beklerken

Sönerken sokak lambaları bir bir

Sen dileğini basarken kavrulan bağrına

Ve durup aniden saplanırken fikrime sırrın

Kuşlar ötüşürken bir başka türlü

Ben öylece duruyorken

Üşüyorken hayallerim ayaz bir mutlulukta

Sokak kedisi gibi iki büklüm

Gözlerine anlamsız bir bakış bırakmadan

Dokunmadan en kuytularında yuvalanmış karanlıklara

Bütün değerlerim sorgulanıyorken ayaküstü

Güven namına kıskaca alınıyorken

Ümitlerle çıkabilmeye yeni bir aydınlığa

Herşeye rağmen sevebilmeye

Lekesiz bir başlangıca sınanıyor gönlüm

...

ibrasya

--manasını yalnızca kendisinin bildiği o gece bana içiyle gelene--

hasretinden prangalar eskittim

Sun, 25 May 2008 18:01:06 GMT

...

Seni, anlatabilmek seni
İyi çocuklara, kahramanlara
Seni anlatabilmek
Namussuza, halden bilmez
Kahpe yalana

Ard- arda kaç zemheri
Kurt uyur, kurt uyur, zindan uyurdu
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya
Bir ben uyumadım
Kaç leylim bahar
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım takayım
Bir o yana
Bir bu yana

Seni bağırabilsem seni bağırabilsem
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne kibrit çöpüne
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne kibrit çöpüne

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin
Yitirmiş öpücükleri
Payı yok, apansız inen akşamdan
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene
Seni anlatabilsem seni anlatabilsem
Yokluğun cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum kapama gözlerini...

Ahmet Arif

Aydın mısın

Sat, 10 May 2008 10:28:41 GMT

AYDIN MISIN

Kilim gibi dokumada mutsuzluğu
Gidip gelen kara kuşlar havada
Saflar tutulmuş top sesleri gerilerden
Tabanında depremi kara güllelerin
Duymuyor musun

Kaldır başını kan uykulardan
Böyle yürek böyle atardamar
Atmaz olsun
Ses ol ışık ol yumruk ol
Karayeller başına indirmeden çatını
Sel suları bastığın toprağı dönüm dönüm
Alıp götürmeden büyük denizlere
Çabuk ol

Tam çağı işe başlamanın doğan günle
Bul içine tükürdüğün kitapları yeniden
Her satırında buram buram alın teri
Her sayfası günlük güneşlik
Utanma suçun tümü senin değil
Yırt otuzunda aldığın diplomayı
Alfabelik çocuk ol

Yollar kesilmiş alanlar sarılmış
Tel örgüler çevirmiş yöreni
Fırıl fırıl alıcı kuşlar tepende
Benden geçti mi demek istiyorsun
Aç iki kolunu iki yanına
Korkuluk ol 
	
(1968)
Karakılçık adlı şiir kitabından (1969)
Bütün Şiirleri 1927-1991(Çınar Yayınları)

Rıfat ILGAZ

hayatı engellemeyin

Fri, 21 Mar 2008 20:19:57 GMT

HAYATI ENGELLEMEYİN

Önce evlendigimizde hayatın daha iyi olacagına inandırırız kendimizi.Evlendikten sonra, bir cocugumuz dogduktan hatta ardından bir tane daha olduktan sonra, hayatın daha iyi olacagına inandırırız kendimizi.

Sonra cocuklar yeterince buyuk olmadıkları icin kızar, onlar buyuyunce daha mutlu olacagımıza inanırız.Bundan sonra, ergenlik donemlerinde cocuklarla ugrasmamız gerektigi icin ofkeleniriz.Kendimize, cocuklarımız bu donemden cıkınca daha mutlu olacagımızı,

yeni bir araba alınca,

guzel bir tatile cıkınca,

emekli olunca,

yasantımızın dort dortluk olacagını soyleriz.

Gercek ise su andan daha iyi bir zaman olmadıgıdır.

Eger simdi degilse ne zaman?..

Hayatımız her zaman mucadelelerle dolu olacaktır. En iyisi bunu kabul edip, her ne olursa olsun mutlu olmaya karar vermektir.

Alfred D.Souza' ya ait guzel bir soz vardır.Der ki Souza;

"uzun zamandan beridir hayatın - gercek hayatın - baslamak uzere oldugu izlenimine kapılmıstım.Fakat her zaman yolumun uzerinde bir engel, oncelikle erisilmesi gereken bir sey, bitmemis bir is, hala hizmet edilecek zaman, odenecek bir borc oldu. Sonra hayat baslayacaktı. Sonunda anladım ki, bu engeller benim hayatımdı."

Bu gorus acısı, mutluluga giden bir yol olmadıgını gosterdi.

Mutluluk yoldur, oyleyse sahip oldugunuz her anın kıymetini bilin ve mutlulugu, vaktinizi harcayacak kadar ozel biriyle paylastıgınız icin, ona daha fazla deger verin. Unutmayın, zaman hic kimse icin beklemez.

Oyleyse;

Okul bitene kadar,

Besyuz bin YTL kazanana kadar,

Asık olana kadar,

Cocuklarınız olana kadar,

cocuklarınız evden ayrılana kadar,

İse baslayana kadar,

evlenene kadar,

Cuma gecesine kadar,

pazara kadar,

Yeni bir araba ya da ev alana kadar

borcları odeyene kadar,

İlkbahara kadar,

yaza kadar,

sonbahara kadar,

kısa kadar,

Maas gunune kadar,

sarkınız soylenene kadar,

Emekli olana kadar,

Olene kadar...

AYRINTILARA DİKKAT EDERSEK

Wed, 20 Feb 2008 14:12:07 GMT

AYRINTILARA DİKKAT EDERSEK...

Hayatımda ilk once sevmeyi ogrendim. Cunku sevdikce, kendimi hisettigimi ogrendim.

Affetmenin ne demek oldugunu anladım ve affetmenin yeni insanlar kazandırdıgını gordum.

Bir gun gecmise baktıgımda pismanlıgımdan uzulmedigimi gordum. Bunları ben yasadım cunku.

Birisini hatırlamanın aslında ufak bir telefon gorusmesi kadar basit oldugunu biliyorum artık.

Aslında bana deger veren insanların cok yakınımda oldugunu, fakat gozlerimin cok uzaklarda oldugunu anladım.

Birisini kırdıktan sonra, ozur dilemenin beni ben yaptıgını anladım.

"Sen benim icin onemlisin" kelimesinin, verilebilecek en buyuk hediye oldugunu farkettim.

Bir yerden sonra kelimelerin mana ifade etmedigini biliyorum.

Sahilde yurur ve dusunurken, birinin de beni dusundugu duygusu beni sevindiriyor.

Mutlu olmanın, aslında bir kedinin guzel bir anını yakalamak kadar basit oldugunu anladım.

Kacırdıgım fırsatların bana yeni fırsatlar yarattıgını gordum.

Yıldızların benim icin parladıgını gormeyen gozlerimin, gun geldi hayatımdan kayan yıldızların gomuldugu maziyi unutması gerektigini anladım.

Gozlerin kelimelerden daha onemli oldugunu ve yalan soyleyemediklerini biliyorum.

Telefonun 160 karakterine, uzuntunun, mutlulugun, yıkıntının, sıgdıgını gordum.

Yasamanın yasamaya deger oldugunu ve istersem mutlu olacagımı ogrendim.

...

Aslında ezilmiş olan sensin

Fri, 15 Feb 2008 08:01:56 GMT

ASLINDA EZİLMİS OLAN SENSİN

Buyur demeden kapımın ardındaki mechul mutluluga

Daha toparlamadan dagınıklıgını huznun

Gozlerinden bir nese ver bana emanet

Islak bir yaprak gibi boynunu bukmus olsun

Mutsuzlugu da tanımıs olsun biraz

Biraz serinligi kalmıs olsun ellerinde yagmurun

Gidip bir yerden cıkagelsin ansızın

Gizemli olsun...

Huzun kusatmasında kendimi bırakırken yere

Toprak olsun tohum gibi dustugum

Su olsun sonra, bahar olsun...

Dusunup yasamayı anlatan kelimeleri bir bir

Satırlara yazmaya benzesin

Senin gibi olsun yani...

Ver ama gozlerindeki ısık bosalmasın

Yabanilesmis bir gul kalsa da bahcen de

Ne kadar hapsolmuslugun varsa geri donmeye

Ne kadar yarım kalmıslıgın

Gel ucurumuna savur gonlumun

Sen baska bir siirde mutlulugunu ararken

Hangi huznun gozyaslarını ictin boyle

Ellerin hangi umidin sırtına degdi

Ezilmis olan sensin aslında

Ne donmeleri unutulmus gitmeler masum

Ne de haklılıgı olan sırt cevirmeler

Sus pus olmus bir dostluk bile caresizse

Ve hala tedirginligini yasıyorsa gulumsemenin

Oturup dusunmelisin...

Kanatlarını agırlastıran bir yagmurdur beklentin

Umutların zirvesine tırmanıp baktıkca hayata

Bile bile hayal kırıklıgına bulanmasın ellerin

Sen yine oradan bak ama

Usurum, kapama gozlerini

Sıcak bir nese ver bana emanet

Alıp mahsun dusumu bagrına bassın

Dunyanın etrafımda dondugunu hissedeyim

Sen git ama icimde bir sehrin ısıkları yansın

Sokaklarında kendimi goreyim

...

ibrasya

2005 DEN

Sun, 27 Jan 2008 14:30:07 GMT

2005 DEN

infilak edince gecenin kalbi

butun yıldızlar söner tavanda

yuregine koydugun hayaller birbirine karışır

ve belirsizleşir gözyaşının buğusunda önce

sonra da karanlık bir ışıltı örter bütün renkleri

çığlık atasın gelir

içine dönüp haykırasın

gözyaşların biter, hayallerin...

o da biter...

hayalkırıklıgına neden karamsarlığın gelir ardından kapkara

sonra buz tutar gözlerinin etekleri

için yanar, su türer yangından

sen mutlu olmasan da

mutsuzluğun mutlu olur

...

ibrasya

CEYLANIN SUSAMISLIGI GİBİ

Mon, 14 Jan 2008 14:14:49 GMT

CEYLANIN SUSAMISLIGI GİBİ

kalbimin mürekkebine bandırıp ıslak gözlerimi

resmini çiziyorum tavana, her yattıgımda

gözyaşlarımı yastığıma emanet edip tekrar izliyorum

mutlu oluyorum bir yandan

bir yandan milyon kere ölüyorum

bundan korkuyordum ıste hep

bu ızdıraptan bu kahrolası çaresizlikten

solmaktan ilkbahardır diye gozumu acıp

suya susamıs gozleri urkek bir ceylan gibi

inerken pınara binbir endiseyle

yasama içgudusuyle her seye ragmen

çıtırtılar mı duyacaktım

ürperecekmiydim sudaki gölgemden

yoksa su mu dokunacaktı

sudur diye içtiğim...

üstelik tek basımaydım

sen parıldıyordun günesin ısıklarını saclarına yayarak

hiçbir seyin golgesi üzerine düsmuyordu

parıltıların gozlerime üşüşüyordu ben susadıkça

dalgalıydın hırçındın sadeydin

ama yine de güzeldin

okyanus gibiydin aslında

kabaracak gibiydin her an

bir tekne olsaydım alt üst edecek gibi yani

ama yine güzel kokuyordu hayalin

görmuyordum dusunemiyordum ayrıca

gözümü kamaştırmıştın

bu güldür diyordum elime battıkça dikenlerin

güldürür diyordum...

serap da degildin

dokunuyordum sana gercekten

fırtınaların üşüşüyordu bazı geceler dağlara

bir kuytuya çekiliyordum büzülüp

tirtir titriyordum

simdi kalbimin buz tutmuslugunda

çayıma şeker oldugun gunler geliyor aklımada

penceremde damlalar birikiyor

ellerim titriyor seni düsündükçe

bebeğini kaybetmiş bir anne yüreği gibi oluyorum

anlatamıyorum ki...

yaşıyorum...

yağmurunla geliyorsun gözlerime

her adımını duyuyorum

dolaşmaya başlıyorsun sonra ayak sesinle

her yere giriyorsun

simdi sen yoksun ama aslında sen varsın

ne nefes almanın anlamı var

ne anlamını cözmenin hayatın

simdi yanıyor kalbim gozlerimin onunde

dokunsam kül olur dunyam

teslim oluyorum herseye öylece durup

boş bakışlarımı alıp eziyorum tavanda her yattığımda

daha bir buyuyor bu mahsunluk giderek

daha bir agırlasıyor yukum her gece

özlüyorum seni

...

ibrasya

YALNIZIM DEDİN DE

Thu, 10 Jan 2008 13:30:20 GMT

YALNIZIM DEDİN DE

Yalnızım dedin de icim burkuldu

Kalbimin bombos sokakaları geldi aklıma

Sonra basını onune egdi buruklugum

Savrulan kullerimi, solan umitlerimi,

Mutluluk penceresine alnını dayayıp

Cocukca bir bekleyisle sana bakan

Ve solan bir mevsimimi hatırladım

Sonra sahte gulucukleri dusundum

İnsanların yuzune emanet konmus oylece

İci bos yapmacık mutlulukları

İkiyuzlulukleri, dogrulukları

Sevgi sozcuklerini dusundum

Aglayan, gulen gozler

Elleri buz kesmis sıcaklıklar

Hatta heyecanlar bile

Hepsi bos geldi

Nasıl baslarsa baslasın

Hersey geciciymis dedim

Anlamlandırılamamıs gunlerin ardından

Soguk bir yastıgın ıslaklıgında

Tekbasına cekildiginde hesaplasmaya hayaller

Etrafımdan kayıp giden goruntulere takıldım

Kucumser gibi mi, acır gibi mi,

Yoksa dostca mı bakıyorlardı suskunca

Anlayamadım...

Yalnızım dedin de aslında

Koskoca bir boslugun karanlıgı degdi gozume

Butun satırları sildim kalemimden

Bir damlacık dustu yalnızca

Artık susmam gerektigini anladım

...

ibrasya

gözlerini getir öleyim

Thu, 27 Dec 2007 19:04:05 GMT


	Gözlerini getir, yarı umutsuzlugumda Yaprak gibi döküleyim önüne Solayım, beter olayım Gözlerini getir öleyim... Bilmeden çocukça sevildigini Ve bayram sabahınca beklendigini Kaf Dagından günesi getirir gibi Getir gözlerini öleyim... Kimsesizim, ilk kez bu kadar suskunum Sana söylemiyorum Yıldızlara uzanmısım her aksam Ve baglanmıs ve kınanmıs Ve karsında yitirilmisim Ne olur gözlerini getir Getir gözlerini öleyim... Ben biraz sirim, biraz divane Çarmıha gerseler öldüremezler Sırrım kalemimde degil yüregimdedir Istersen dost, istersen düsman gibi Getir gözlerini öleyim... Ben yine kaybettim, görmüyor musun? Safak yangınından yaralı çıktım Ve ben, Gözlerinle yıkılası bir siire basladım Kaçtıkça sana döndüm Ve artık gülü bıraktım Menekse yapragını, kitaplarımı, Suskun maceramı... Bu siir bitsin... Bana pesini bıraktıgım bir hayatı degil, Gözlerini getir, Getir gözlerini, öleyim...

bildigin gibi degil

Wed, 26 Dec 2007 19:58:23 GMT

BİLDİĞİN GİBİ DEĞİL

Eskiden bir adım vardı,
Ümidim, feryadım vardı,
Şimdi ben, o ben değilim

Yolumu bilmiyorum,
Ölmüyor, gülmüyorum,
Bu hayat yordu beni
Bildiğin gibi değil...
Dağlarım devriliyor,
Gençliğim savruluyor,
Bir ayaz vurdu beni
Bildiğin gibi değil...
Güllerim devriliyor,
Gençliğim savruluyor,
Bir ayaz vurdu beni
Bildiğin gibi değil...

Eskiden mevsim seçerdim,
Solardım; çiçek açardım,
Şimdi ben, o ben değilim,

Bir nefes, bir ahım var,
Bilmem ne günahım var,
Vedalar sardı beni,
Bildiğin gibi değil...
Dağlarım devriliyor,
Gençliğim savruluyor,
Bir ayaz vurdu beni
Bildiğin gibi değil...
Güllerim devriliyor,
Gençliğim savruluyor,
Vedalar yordu beni,
Bildiğin gibi değil...

Şehrin en karanlık yerinde duruyorum; haydi, vur beni!..
Hiç ümidim kalmadı; tutunacak bir dalım...
Başım yere eğme benim; mazlum yerine koyma.
Allı-pullu düşlerim vardı oysa.
Bir hayat böyle tersine dönmez; bir yiğit böyle harcanmaz.
Dağlara-taşlara bağırasım geliyor.
İçim yanıyor içim! Bildiğin gibi değil...

Bu, bir hikayenin bitişi midir; bu, kanlı bir veda mıdır?
Bu, son savaşçının yediği kurşun; bu, son kalenin de düşüşü müdür?
Dalgaların çekilişi, bayrakların yıkılışı; bu, şarkıların susuşu mudur?
Ömrüm kanıyor ömrüm! Bildiğin gibi değil...

Ben bu hayata asiydim; öyle değil mi?
Bir yıldız kaydı ömrümden; ben de yenildim...
İşte her şeye sırtımı dönüp koşuyorum...
Sarı güller kahrolsun; ıslak gözler, beyaz mendil kahrolsun!..
Kahrolsun bu kaldırım; bu nezaket, mutluluk dilekleri!..
Canım yanıyor canım!
Bildiğin gibi değil...

ASK

Fri, 21 Dec 2007 14:35:08 GMT

ASK

...

ask,

iyi geceler öpücügünü uzun tutmaktır

beklentidir

ask,

delicesine flort ederken, yanındakinin hicbirsey yapmama hakkını teslim etmektir

saygıdır

ask,

zaaflarının oldugunu ortaya cıkarır

kabullenmektir

ask,

"simdi zamanı degil" diye beklemeyi bilmektir

sabırdır

ask,

saçlarda baslayıp topuklarda biten bir gezintidir

kesiftir

ask,

yanındakinin ne istedigini bilmektir

anlasmaktır

ask,

baglandıgını sandıgında karsındakine hayır deme sansını tanımaktır

inceliktir

ask,

korumaktır

sorumluluktur

ask,

ciddi bir tokalasmayı kikirdeşmeye dönüsturmektir

mizahtır

ask,

evinizdeki her seyin yerini degistirmesini kabullenmektir

teslimişyettir

ask,

sevgilinizin ne oldugunu butun cıplaklıgıyla gormektir

gercektir

ask,

saatin kaç oldugunu bilip aldırmamaktır

neşedir

ask,

sizi saran kolların gittikce daha cok sarılmasıdır

mutluluktur

ask,

gecenin bir vakti "sen uyu benim gitmem gerek" dediginizde,

"uyanık kalıp seni biraz daha gormeyi tercih ederim" cevabını almaktır

sıcaklıktır

ask,

tanıdıgınızı sanarken insanın yeni yonlerini kesfetmektir

tazeliktir

ask,

uyandıgınızda ruyanızı yanınızda bulmaktır

duslerin gercek olmasıdır

ask,

kocaman yatagın ücte birine sıkısmaktır

yakınlıktır

ask,

evin anahtarından bir kopya daha yaptırmaktır

guvendir

ask,

"hoscakal" dedikten sonra bir daha karsılasacagını bilmektir

kaderdir

ask,

dis macununun kapagını acık bulmaktır

uyumdur

ask,

pencereden dısarıya baktıgında kiminle oldugunu hatırlamaktır

dusuncedir

ask,

ruzgarın, agacların arasında dolasırken cıkardıgı sesleri dinleyip,

sevgilinin yanında olmadıgına hayıflanmaktır

yalnızlıktır

ask,

asla anlatılamayacak hikayelerdir

özeldir

...

Bir Gün Anlarsın

Fri, 02 Feb 2007 12:09:01 GMT

BİR GÜN ANLARSIN

uykuların kaçar geceleri

bir türlü sabah olmayı bilmez

dikilir gözlerin tavanda bir noktaya

deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında

ne çarşaf halden anlar ne yastık

girmez pancerelerden beklediğin aydınlık

kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın

onun unutamadığın hayali

sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine

sevmek neymiş bir gün anlarsın

bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu

şerefin,faziletin,iyiliğin,güzelliğin

gün gelir de sesini bir kerecik duymak için

vurursun başını soğuk taş duvarlara

büyür git gide incinmişliğin,kırılmışlığın

duyarsın ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın

sevmek neymiş bir gün anlarsın

bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin

niçin yaratıldığını

bu iğrenç dünyaya neden geldiğini

uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini

boşuna geçip giden yıllarına yanarsın

dolar gözlerin için burkulur

sevmek neymiş bir gün anlarsın

bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların

sevilen gözlerin erişilmezliğini

o hiç beklenmeyen saat geldimi

düşer saçların önüne

ama bembeyaz

uzanır gökyüzüne ellerin

ama çaresiz,ama yorgun,ama bitkin

bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın

sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler,acı

sevmek neymiş bir gün anlarsın

bir gün bir gün anlarsın hayal kurmayı

beklemeyi,ümit etmeyi

bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir

bütün vücudunu saran o korkunç geceyi

lanet edersin yaşadığına

maziden ne kalmışsa yırtar atarsın

o zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden

seni sevdiğimi bir gün anlarsın...

...

Arif Nazım

Photo Album: gcrkn ugrdm_ordu

Wed, 27 Aug 2008 12:44:07 GMT

gcrkn ugrdm_ordu

DSC06091

DSC06093

DSC06095

DSC06103

DSC06129

DSC06155

DSC06165

DSC06178

DSC06210

DSC06221

More Photos...

Photo Album: Mutluluk mevsimim

Mon, 11 Aug 2008 09:36:43 GMT

Mutluluk mevsimim

More Photos...

Photo Album: ibrasya

Wed, 06 Aug 2008 13:25:32 GMT

ibrasya

...

KTÜ den Trabzon havaalanı

...

mahmur

...

More Photos...

Photo Album: Gibi bir şey...

Sun, 03 Aug 2008 16:26:06 GMT

Gibi bir şey...

More Photos...

Photo Album: garfield

Tue, 15 Jul 2008 09:46:56 GMT

garfield

More Photos...

Photo Album: Andie Mcdowell

Wed, 09 Jul 2008 12:24:04 GMT

Andie Mcdowell

andie-2

andieb4

andiem01

beauty3

co5

cosmet

multiplicity2

Photo Album: 7Haziran2007 hıdırnebi yaylası

Wed, 09 Jul 2008 12:20:33 GMT

7Haziran2007 hıdırnebi yaylası

Adsız Fotoğraf

agacin yarisi yok zaten

More Photos...

Photo Album: satranç turnuvası-izmir-(31 mart-4 nisan 2008)

Wed, 09 Jul 2008 12:07:41 GMT

satranç turnuvası-izmir-(31 mart-4 nisan 2008)

efes (12)

efes (14)

efes (15)

efes (17)

efes (18)

efes (19)

efes (2)

efes (3)

efes (6)

efes (7)

More Photos...